فرهنگ‌سازی به‌روش لیندل

تاریخ تقریبی: نیمه اول اسفند ۱۳۸۱

اتاق خانم لیندل لوندال که تو طبقه دوم قرار داشت، معمولاً یکی از مکانهای پرتردد دانشگاه بود؛ چرا که دانشجوها به دلایل مختلف لازم می‌شد به خانم لیندل یا دستیارش، خانم دنیس ویلسون مراجعه کنند. مثلاً برای گرفتن نامه اشتغال به تحصیل یا بلیت کنسرت یا گواهی بیمه یا … .  به همین دلیل، رفتار این دو نفر، یه کم بیشتر از بقیه پرسنل دانشگاه، ماهیت آموزشی و فرهنگ سازی داشت.  خیلی از مواقع خانم لیندل با صحبتها یا نوشته‌های خودش، اشکالات رفتاری دانشجوها رو به شکل ظریفی به اونها یادآوری می‌کرد و در واقع روش درست انجام کارها رو غیرمستقیم بهشون یاد می‌داد.
لیندل برای کارهای فرهنگیش یه ابزار رسانه‌ای مناسب هم داشت و اون هم خبرنامه‌ای بود یک صفحه‌ای به‌نام Malmö Update که آخر هر هفته تهیه می‌کرد و به‌صورت الکترونیکی برای همه می‌فرستاد.  البته نسخه چاپ شده این خبرنامه روی تابلوهای اطلاعات دانشگاه و اقامتگاه هنریک اسمیت هم نصب می‌شد.
چون نتونستم نمونه‌ای از اون موقع برای مالمو آپدیت پیدا کنم، تصویر یکی از این خبرنامه‌ها رو که مربوط به ۲۳ آوریل ۲۰۱۰ هست اینجا می‌گذارم که البته از نظر شکلی هم هیچ فرقی با اون موقع نداره.

تصویری از خبرنامه خانم لیندل - Malmö Update

تو این خبرنامه هم اطلاعات لازم درباره دانشگاه قرار می‌گرفت و هم اخبار روز و نکات جالب و قابل توجه درباره زندگی تو مالمو و سوئد. گاهی درباره رسم و رسوم زندگی سوئدی‌ها، بعضی مواقع تشریح برنامه یه سفر دسته‌جمعی، آب و هوا، اخبار بین‌المللی و موارد مشابه اون.
اصولاً توی WMU و البته کل سوئد، استفاده از پست الکترونیک خیلی خیلی جدی‌تر از ایرانه. در واقع ایمیل به‌قدری کاربردیه که بعضی وقتها در مدت چند دقیقه، جواب می‌گیرین و کارتون اجام می‌شه؛ در حالی که اگه مراجعه حضوری هم داشتین، کار به اون راحتی به‌نتیجه نمی‌رسید.
سیستم‌های الکترونیک دانشگاه به‌اندازه‌ای قابل اتکا و باثبات بودن که  خیلی از نامه‌نگاری‌های رسمی هم فقط با ایمیل انجام می‌شد. یه نمونه دیگه، اعلام نمره‌های امتحانات روی اینترانت (شبکه داخلى) دانشگاه بود. به‌این ترتیب که هرگز فهرست نمرات جایی نصب نمی‌شد؛ هر کس با نام کاربری و رمز خودش وارد سیستم می‌شد و فقط و فقط نمره خودش رو می‌دید.  بنابراین تا پایان دوره تحصیل و حتی بعد از اون، کسی از نمره‌های دیگران خبر نداشت.  تنها اتفاقی که افتاد این بود که تو مراسم فارغ‌التحصیلی، شاگرد اول به همه معرفی شد و مدال گرفت.

اما یکی از نکات بهت‌آوری که بیرون اتاق خانم لیندل باهاش مواجه شدیم، قوطی استوانه‌ای شکلی بود که روی یه فایل بلند قرار داشت و پر از کاندوم بود! هر کس دم در اون اتاق می‌رفت، می‌تونست بدون این‌که کسی اون رو ببینه یا چشمی ناظرش باشه، چند تا کاندوم رایگان برداره و بره.
هدف از این کار، کمک به ارتقای سطح سلامت دانشجوها بود. درست یادم نیست، اما فکر می‌کنم بالای اون قوطی یه شعاری هم درباره اهمیت و اولویت سلامتی نوشته‌بود.
صرف‌نظر از این که ما به‌عنوان ایرانی مسلمون وجود روابط جنسی بین دانشجوها رو به رسمیت بشناسیم یا نه، اونجا با عنایت به این واقعیت که پیشگیری بهتر از درمانه، به این دیدگاه رسیده‌بودن که در دسترس بودن کاندوم می‌تونه وضعیت سلامتی دانشجوها رو در ارتباط با بیماریهای مقاربتی بهتر کنه.  بخصوص با توجه به تفاوتهای فرهنگی و سایر مسائلی که می‌تونست احتمال بروز مشکلات رو بیشتر کنه.

این نوشته در سوئد ارسال و , , , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.